2011


Eerst even een korte vakantie om bij te tanken

---

laatste bladzijde

Oldebroek, Overijssel

14 - 21 februari	Landal 't Loo Oldebroek, Overijssel

Maandag 14 februari
De lang verwachte vakantie gaat beginnen. We hebben er weken lang naar uitgekeken omdat we er best wel aan toe waren. Samen met Remco , Giulia en Tommy, zeg maar de Ottertjes, hadden we de keuze gemaakt om een week op het Landal landgoed 't Loo bij Oldebroek door te brengen.
Grappig, want Oldebroek komt mij nog in mijn vers in mijn geheugen voor omdat mijn moeder ten tijde van de 2e wereldoorlog op de fiets vanuit Delft naar dit gehucht moest fietsen om boodschappen te doen. Dit dorp heeft overigens geen Lidl, maar even drie kilometer noordelijker, in Wezep is zo'n discounter dankzij internet gevonden.
Rond twee uur hadden we de auto helemaal ingepakt, de fietsen achterop vastgezet en de beide honden als de ouderwetse schuddekopjes op de hoedenplank. Na een pijlsnelle rit naar het Overijsselse kwamen we exact om 15.00 uur aan bij de pittoreske ingang van het Landgoed. Na de auto geparkeerd te hebben op P2, gratis overigens, maakten we de wandeling naar de receptie, midden op het park. Logistiek gezien geen juiste locatie om in te checken.
Daar voor de incheckbalie stond een oer-Engelse 'line', een keurig rijtje wachtenden voor ons. Tommy en Jozien bekeken ondertussen de kampwinkel en na een kwartier konden we eindelijk onze keycard in ontvangst nemen. Snel reden we naar ons tijdelijk verblijf, waar we elk met onze eigen missie de tijd moeten doden. Nadat in no-time de auto was leeggehaald gebeurde wat je in alle reality-tv programma's terug ziet. Het zo snel mogelijk toe-eigenen van het meest aantrekkelijke bed. De keuze was beperkt, Tommy heeft een eigen speelgoedkinder-

kamer met een levensgrote raket op de eerste etage met een groot stapelbed. Daarnaast is een tweepersoonskamer en beneden is ook een tweepersoonskamer. Boven voor uitslapers, beneden voor de ontbijtmakers en hondenuitlaters. De keuze was dus snel gemaakt.
Ondertussen liet ik de honden even verse boslucht opsnuiven, want een uur in de reiskoffer was geen lolletje.
Om de woonkamer snel op temperatuur te laten komen besloten we snel een blok hout in de haard te gooien en die ook aan te steken. De bedden werden opgemaakt en koffie, geen Senseo, werd gezet. Om tegen zes uur wat te eten besloten we voor deze keer wat te halen in de snackbar. De snack was gesloten, de bestelling konden we bij de bar doen. Pilsies tappen gaat snel, frieten bakken een stuk langzamer merkten we al snel, maar dat gaf ons de gelegenheid eens rustig rond te kijken bij het zwembad, het ballenbad en de bowling. Met de hete patatten keerden we huiswaarts waarbij Jozien een paar merktekens vastlegde om de voettocht ook zelfstandig te kunnen maken. Na het eten was het tijd voor de TV. De favoriete series moeten worden gevolgd en ondertussen schrijf ik dit stukje. Vanavond op tijd naar bed om morgen weer leuke dingen te gaan doen.

Dinsdag 15 februari
Vroeg wakker, ja, zo rond 2 uur; de hondjes dachten werkelijk dat we ze achtergelaten hadden in het bos, weliswaar in een huisje, maar toch! Na een ferme berisping waarbij ik op moest letten niet de rest van het huis wakker te maken was de rust weergekeerd en bleef het weer een aantal uren stil. Na een voor de rest verkwikkende nacht was ik om half acht voor de tweede keer het bed uit, maar nu definitief. Snel met de honden het bos in en toen ik na het achterlaten van de opgespaarde voedselresten weer terug was hoorde ik al gestommel op de trap, Juul en Tommy waren wakker en zagen met frisse moed de nieuwe dag tegemoet.
Van thuis had ik een UTP kabel van een meter of vijftien meegenomen en na even zoeken was de internetaansluiting gerealiseerd, zodat we gemakkelijk aan tafel kunnen emailen en facebooken. Jozien en Tommy waren ondertussen boodschappen gaan doen zodat we bij het ontbijt lekker verse croissants hadden. Koffie was er in overvloed zodat we de hele ochtend drinkend door konden brengen. Om een sportieve invulling aan de dag te geven ben ik met Remco en Tommy schatten gaan zoeken in de buurt. Ik heb een stuk of vijftien geocaches meegenomen waarvan we er nu in een paar uurtjes tijd vier positief hebben afgerond. Ze waren niet zo moeilijk te vinden, zodat Tommy ook aan z'n trekken kwam zoals tussen de wortels van een ontzettend dikke boom en onder een kliko.
Om twee uur was het tijd om te zwemmen, vandaag alleen voor de mannen, de vrouwen zouden alleen even blijven kijken onder een parasolletje. De ingang van het zwembad was snel gevonden tussen de restaurants, winkels en receptie en na een snel omwisselen van de kledij doken we het verkoelende water in. Althans Remco en ik, Tommy durfde aanvankelijk niet en liep recht naar het pierenbad. De bedoeling deze week is dat

Tommy wat watervaster moet worden zodat hij nog beter bij zijn zwemlessen kan presteren. Veel oefenen met het drijven op de rug en op de buik, springen en zo lang mogelijk onder water verblijven. Na verloop van een half uur begon hij een beetje los te komen en met de gevonden vlindertjes werd de schoolslag een stuk makkelijker. Zelfs een poging tot borstcrawl werd ondernomen. Na ongeveer twee uur zwemmen zwom hij zelfstandig, met vlindertjes, het gehele diepe bad over, met Remco door de stroomversnelling en uitrusten in de bubbeltjes. Morgen gaan we voor de rugslag.
Weer terug in huis keken we uit naar een lekker drankje en verrast werd ik liefdevol gefêteerd op een speciale door Jozien aangeschafte, soepele rode Landgoedwijn, bereid met honing en kruiden.
Vanavond staat chili op het menu. Daarna, om zeven uur uitbuiken op de bank terwijl Tommy al weer in dromenland is.

Woensdag 16 februari
Een rustige nacht in alle opzichten. De honden hadden het door en waren stil en Jozien bleef vannacht bij Tommy logeren. De beneden verdieping was voor mij. Om zeven uur opgestaan en zoals gewoonlijk de honden in het bos uitgelaten.
Het ontbijt liet vandaag iets langer op zich wachten omdat

de bovenbewoners, de Ottertjes, vandaag wat trager waren. Ondertussen had ik al koffie gezet. Na het ontbijt de dagelijkse vraag: wat gaan we doen vandaag. Nou, daar kwam snel antwoord op. Er moesten nog boodschappen gehaald worden.

Met een echt vrouwen lijstje onder de arm reden we zonder Jozien en Tommy naar de Lidl. Jozien zou nog gaan fietsen met Tom. Een vrouwenlijstje is een boodschappenlijst waarop alleen, en dan nog eens in het kort de benodigde levensmiddelen staan vermeld, zonder hoeveelheden, merken en soorten. Voor vele mannen is dit op goed geluk inkopen doen. Nu doe ik regelmatig boodschappen met Jozien en weet al heel wat valkuilen te ontwijken. Ik had er dan ook maar weinig mis. Na de koffie wilde Tommy lekker op het strand spelen met z'n emmertje en z'n schepje.
Daar drie oppassers in mijn ogen genoeg waren om hem niet in de vijver te doen laten belanden, ben ik met beide honden lekker gaan cachen. Ik had er van gisteren nog een openstaan en moest die dus van de lijst. Na drie en een halve kilometer gelopen te hebben was de doos gevonden en keerden we weer huiswaarts. Remco, terug van het strand lag onder zijn dekbed naar de tv te kijken en voelde zich niet geweldig. De anderen waren nog volop aan het spelen in het zand. Kastelen waren gegraven met slotgrachten eromheen.

Tommy vermaakte zich intussen op een immens groot springkussen. Weer thuisgekomen hebben we thee gedronken waarbij Tommy gelijk zijn trolly had gevuld met zijn zwembroek en handdoek. Er moest weer gezwommen worden. Deze keer ben ik alleen met Tom gegaan en heb alle zwemtechnieken met hem geoefend.
Zoals ik gisteren al schreef stond voornamelijk het op de rug drijven en springen op het programma.
Het is goed te merken dat vreemde ogen dwingen. Zowel Remco als ik zijn geen onbekende badmeesters waarvoor je door het vuur wilt gaan, of liever gezegd, door het water wilt gaan. Waar Tommy tijdens zwemles zonder blaam of vrees gewoon zonder hulpmiddelen van de kant het water in springt, bleek dit hier aanvankelijk nog heel ver van zijn bed. Langzaamaan, en met de hulp van een klein meisje waarvoor hij niet onder wilde doen, zette hij zijn angst opzij en sprong uiteindelijk zonder hulp het water in. Na het zwemmen stond het eten bijna klaar. Dit keer stond spaghetti op het menu. Gezellig werd de haard weer aangestoken en hebben weer een paar uur achter de tv gezeten, nou ja, gezeten? Alle vier kunnen maar geen lekkere zithouding op de met plastic beklede banken vinden. De onmogelijkste standjes worden uitgeprobeerd om het een uurtje rustig uit te kunnen houden. Dit geldt ook voor de bedden.

Allen, met uitzondering van mijzelf, kunnen er 's morgens nauwelijks uitkomen.

Donderdag 17 februari
En dat heb ik gemerkt, vanmorgen vroeg er weer uit, hondjes uitlaten in de vrieskou en koffie zetten. Zo snel mogelijk kijken of er nog email is en even het nieuws bekijken op internet. Snel voordat het park wakker wordt, want hoe later, hoe drukker. Internet is hier geregeld via de TV kabel, en dat wist ik vroeger al, hoe meer zielen, hoe minder vreugd. 's Avonds, prime time, buiten de reguliere uitzending van"Secret Story" om is er geen contact te maken met de rest van de wereld.
Daarna ontbijten en verzinnen wat we vandaag maar eens gaan doen. Snel de boekjes er bij gepakt, want we zouden een dagje uit. Met behulp van de door het park aangegeven uitstapjes en het internet kwamen we er achter dat we toch in een attractieluwe tijd op vakantie zijn gegaan. Veel gaan pas volgende week, wanneer het krokusvakantie is, open. Uiteindelijk hadden we onze keus gemaakt en zouden naar het "Ecodrome" in Zwolle gaan. Via de receptie konden we korting regelen en al spoedig waren de entreekaartjes aangeschaft en zaten we in de auto. De rit was van korte duur en binnen tien minuten waren we op de plaats van bestemming, de parkeerplaats van het "Ecodrome".
Bij de ingang/kassa werden we binnengelaten met de mededeling dat het park was gesloten. Vanaf komende zaterdag gaat het park open. Zo snel als we daar waren, zo snel waren we ook weer terug. De kaartjes blijven geldig tot eind oktober dus gaan we het weekend het nog eens proberen. Tussen de middag een zelfgemaakte tonijnsalade gegeten en nog even met via de poppenkast Tommy het sprookje van Roodkapje uitgelegd. Hij schoot de wolf dood met "levende kogels", zodat hij niet echt dood ging. Daarna moest er weer gezwommen worden.

Tommy gaat steeds verder. Nu durfde hij op een vlot zitten en ging alleen, dus echt alleen door de stroomversnelling. Na even voor het zwemmen de wondere wereld der natuur te hebben gezien op de televisie, vond hij dat hij nu maar eens een duiker was en had dus geen zin om de schoolslag te oefenen. Jozien heeft weer een groot aantal foto's gemaakt. Na het zwemmen, twee uur later, hebben we pizza besteld voor vanavond, vier verschillende smaken.

Vrijdag 18 februari
De eerste uren waren niets nieuws onder de zon. Het had weer gevroren vannacht, maar met goed de pas erin merkte je er niets van. Na het ontbijt wisten we al wat we gingen doen. Een bezoek brengen aan een paar boerderijen en de luxe bakkerij van Oldebroek, ook de enige. Daarna de "Boergerij", nee, geen schrijffout, een verbouwde boerderij die allerlei eigen en streekproducten verkoopt, en als laatste de Lindenhoeve in Zalk, waar ooit Klazien vandaan kwam. Hier kon je in haar goede navolging allemaal troep kopen. Het stonk daar behoorlijk naar ouderwetse Sunlight zeep. Een uur later weer thuis gekomen moest het verse gebak natuurlijk direct met een kop koffie gegeten worden.
Tussen de middag ben ik vertrokken om in de buurt een paar

leuke caches te doen. De eerste was bij het in Oldebroek bekende Boerderijmuseum "de Bovenstreek". De laatste cache in 't Harde heb ik niet af kunnen maken, want hoe goed ik het ook probeerde met mijn ogen dicht, de betekenis van die braille cijfers kon ik niet uit mijn hoofd ontcijferen. Jammer, maar helaas. We, de honden en ik hebben wel een paar uur heerlijk door het bos respectievelijk gerend en gelopen. Halverwege de tocht kwam ik oog in oog te staan met een reusachtige vogel die op steenworp afstand in de boom zat. Ik vermoed dat dit een havik was. Na deze vier kilometer lange tocht kwamen we weer thuis waar we alleen Juul aantroffen in de kamer. De rest was in het zwembad. Toen ik daar even later voor het raam stond te kijken kwam Jozien al bijna naar buiten. Tommy en Remco kwamen een uur later binnen. Na wat geborreld te hebben stond het eten zowat voor onze neus, bami!
Vannacht slaap ik bij Tommy als logé. Hij zal er weinig van merken denk ik want hij ligt nu al te slapen en morgenochtend is het weer vroeg dag.

Zaterdag 19 februari
Zaterdag, avonturen dag, de dag van de expedities. Als eerste een nachtelijke expeditie met de honden. Tommy en ik waren om zeven uur wakker, wie dat het eerst was laat ik in het midden. Snel hadden we ons bij het licht van een zaklantaarn aangekleed en heel stilletjes slopen we naar beneden om niemand verder wakker te maken. 's Morgens lopen de honden los mee naar buiten en ook nu liepen we in no-time gewapend met een zaklantaarn het bos in. Tommy vond het prachtig om de paadjes uit te lichten om niet te hoeven struikelen over de losse takken. Nadat de honden weer leeg waren, keerden we dwars door het bos weer terug over een heel geheim paadje. Toen we koffie hadden gezet kwam Jozien binnen en een uur later Remco en Giulia. We gingen ontbijten. Na het ontbijt gingen we op weg naar het "Ecodrome" in Zwolle.

Hier waren we eergisteren ook al geweest, maar toen was het park gesloten. Om die reden gespannen, reden we de laatste kilometer naar de parkeerplaats. Er stond één auto op.
Dit keer hadden we meer geluk en met veel papieren op zak waagden we ons op de volgende expeditie. We hadden een plattegrond op A1 formaat, een dagprogramma, met alle starttijden van de verschillende expedities, een speurtochtformulier waarop alle antwoorden moesten worden geschreven van vragen die we tijdens de expedities tegen zouden komen en een uitgebreide folder waarin alle gegevens te lezen waren over deze expedities. Zo hadden we de ijstijdexpeditie met een heus mammoetgraf waarin Tommy met een borsteltje verschillende botten kon opgraven als een echte paleontoloog, de dierenwereld expeditie waar bevestigd werd dat de vogel die ik gisteren in het bos tegenkwam inderdaad een havik was geweest, het Darwin avontuur met het verhaal over de "Beagle", de moerasexpeditie, waar wij bij 2 graden boven nul moesten kanoën, de jungle expeditie, expeditie tijdreis langs reusachtige dinosauriërs en de goudmijn waar Tommy zelf goud met een zeef uit een ondergronds meertje kon delven. Hij heeft daar voldoende nuggets gevonden om alle kosten te dekken. Al met al een dagvullend programma met een hoog educatief gehalte.

In het park zijn vele levende en opgezette dieren te zien, van het kleinste vogelskeletje (3 cm) tot de grootste mammoet, beide dood natuurlijk, en van de grootste oehoe tot de kleinste penseelaapjes die allebei levend te zien zijn.
Met een zeer voldaan gevoel keerden we naar het Landalpark terug. Tommy gewapend met een heus diploma waaruit blijkt dat hij een heus expeditielid is. In het huisje aangekomen hebben we rustig geborreld en het gourmet voorbereid. De expedities waren nog niet ten einde.
. Op het menu stonden stukken dino, mammoetbotten, rendierrug, wildzwijnhaas en krokodilburgers. Na een dag veel lopen ging al dat vlees snel naar binnen. Later op de avond wilde Remco waarschijnlijk ook nog een diploma als expeditielid verdienen want hij was zo fanatiek met de open haard

bezig dat hij ook de voor morgen gereserveerde houtblokken er doorheen gejaagd had. En of dat nog niet genoeg was haalde hij ook nog takken rechtstreeks uit het bos.

Zondag 20 februari
Onze laatste dag, begonnen met het normale ritueel en snel weer in de winkel, die is op zondag gewoon open, de geslonken houtvoorraad weer aangevuld. Ook heb ik voor de tweede keer deze week onze sleutelkaart moeten laten vernieuwen omdat die het niet meer deed. Ja, die magneetstreep kaarten zijn ook helemaal niets. Gelukkig kregen we er twee bij aankomst zodat we niet zo gemakkelijk buitengesloten konden worden. Ook heb ik een nieuw "Opi-boek" aangeschaft. Een mooi dik boek voor het oudere kleinkind waaruit ik de bekendste sprookjes kan voorlezen. Vandaag gingen we in tegenstelling tot de verwachting niet weg. Althans niet naar het Dolfinarium. Tommy had echt geen zin en gezien de hoogte van de entreekosten moet iedereen héél véél zin hebben. De Otterweide familie had puzzelboekjes ontdekt en was daaruit niet meer los te slaan. Remco woordzoekers, ofwel doorstreeppuzzels waaraan Juul zich soms ook te buiten gaat, zelf gaat zij voor Sudoku's. Tommy zat ondertussen aan tafel zijn legpuzzels te kleuren en Jozien was net aan een nieuw boek begonnen en had haar rust gevonden.
Tja, en ik, ik ben maar met de honden op pad gegaan om de laatste cache af te maken. Ik hoefde nog maar twee waypoints, maar om daar te komen moet je toch weer een eindje lopen en ik moest er wel weer wat voor doen. Je moet je voorstellen dat ergens in het dichte bos een boompje staat met een klein bruinmetalen plaatje van een vierkante centimeter zo'n tien centimeter boven de grond met daarop een paar puntjes. De cache met behulp van het meegenomen braille alfabet redelijk simpel gevonden. Uiteindelijk weer vier en een halve

kilometer op de GPS. Voor Tommy had ik een of andere griezel uit de kist gehaald. Thuis gekomen een lekker kopje koffie gedronken om weer warm te worden en toen klaargemaakt om te gaan zwemmen met Remco en Tommy.
Tommy deed het weer perfect. Er zat weer een behoorlijke groei in. Hij sprong in het diepe alsof het zijn lust en zijn leven was. Zwom op zijn buik en rug en vermaakte zich prima in de stroomversnelling. Na twee uur zwemmen was het wel welletjes en bi het omkleden bemerkte ik dat mijn zwembroek aan de zijnaad van boven tot onder opengescheurd was. Daar had ik niets van gemerkt en later vertelde Remco dat hij ook niets had gezien. Gelukkig was dit het laatste zwemavontuur.
Pannenkoeken eten op het gourmetstel, dat moet kunnen, want de in het huisje aanwezige koekenpan is allesbehalve geschikt om pannenkoeken in te bakken. Het restje chili, waarvoor we nog steeds geen tijd hadden gehad om op te eten, werd nu in de kleine pannetjes heet gestookt en verorberd. Na het eten moest Tommy in bad en begonnen we langzaam in te pakken. Morgenochtend uiterlijk half elf moeten we het park uit.

Maandag 21 februari
Om zeven uur opstaan, bla bla bla. Rond half negen de Ottertjes. Snel de auto gehaald en na een voedzaam ontbijt de auto ingeladen. De ingevulde enquête en sleutelkaarten ingeleverd en tegen tien uur vertrokken we naar het zuiden, naar huis. Na een voorspoedige reis waren we rond elf uur thuis. Snel uitladen en opruimen, en dan rust. Ha, ha dus niet!

Froidchapelle (B)

30 mei - 6 juni	Landal l'Eau d'Heure, Froidchapelle(B)

Maandag, 30 mei
's Morgens merkten de honden al dat er wat aan de hand was. Nadat we alle planten thuis en op de moestuin water hadden gegeven, moest er ingepakt worden voor onze korte vakantie in België. De gang werd in korte tijd vol gezet met de benodigde uitrusting en voorraden. Op het moment dat Jozien nog even een paar boeken kocht heb ik alles ingeladen. Niet gehinderd door enige kennis van automerken rende Droef, god zij dank, alleen op stilstaande auto's af om deze vanaf de achterkant te bespringen. Dit doet hij vaker wanneer hij denkt dat er een wandeltocht in het verschiet ligt. Dit keer gaan we dan ook, maar dan 271 kilometer verder. Op klokslag twaalf uur zijn we, via het winkelcentrum om Jozien op te pikken, onderweg naar het zuiden. In Nederland was het op de weg nog lekker rustig, maar Antwerpen was druk, Brussel was druk en Charleroi was druk zodat we tegen half vier op de plaats van bestemming aankwamen. Snel heb ik ingecheckt terwijl Jozien in de auto bij de honden bleef. Het weer is goed, we hebben toch zo'n 33 graden op de thermometer gehad, maar met een goed werkende airco was dat geen probleem.

Op het Landal park was de temperatuur vanwege de ligging aan de grote meren iets lager.

Het huisje ziet er leuk uit en is van alle gemakken voorzien. Het heeft een groot overdekt terras zodat daar ook met minder weer goed toeven is. We hebben na een welkomstborrel van ons zelf een rondje gelopen over het park en hebben rond zes uur de BBQ aangestoken. 's Avonds lekker luieren voor de TV waar een behoorlijk aantal Nederlandse zenders op geprogrammeerd zijn. Buiten begint het te betrekken en het ziet er naar uit dat het niet droog blijft.

Dinsdag, 31 mei
Vannacht ging het werkelijk los. Gelukkig staan we zo'n twintig meter boven het wateroppervlakte en halverwege een helling, dus hebben we het goed droog gehouden. Vroeg opgestaan en de honden uitgelaten buiten het park. Het regende nog licht, maar toch voldoende om helemaal nat te worden. Tegen die tijd komt Jozien de slaapkamer uit en drinken we gezellig koffie en thee. Daarna ontbijten we rustig en gaan plannen maken. Het lijkt verstandig om eerst maar wat boodschappen te halen nu het weer toch nog niet geweldig is. In Cerfontaine, 10 kilometer bij ons vandaan is een vestiging van de grote buurtsuper "Champion" neergestreken.

Gepakt en gezakt keerden we daar later van terug nadat we ook bij de toonaangevende boulanger/patisier "Pierre Mottet" een paar gebakjes voor bij de koffie hadden gehaald. Uiteindelijk was het uiterlijk beter als de smaak, want Jozien was er niet kapot van. Tja, ze wordt kritisch.
's Middags was het droog en begon de zon al lekker alles op te warmen. Tijd om een eindje te gaan wandelen. De eerste geocache ligt hier zo'n tweehonderd meter vandaan en moest dus even gescoord worden. Samen met de honden de wandeling verlengd tot twee en een halve kilometer. Jozien zit heerlijk op het terras diep in een boek verscholen.
Vanavond staat er chili op het menu. Wat jammer nou. Willen we net gaan koken valt de stroom van de hele woning uit. Wat opviel is dat een kookplaat zodanig warm werd, dat we de verlichting gewoon uit konden doen. Alle stoppen zien er nog goed uit, maar de receptie was al gesloten. Gelukkig hing er een bordje met een noodnummer. Een half uur later verscheen een jongeman op de stoep die constateerde dat er toch een zekering uit lag, maar dat hij morgen terug zou komen met een nieuwe kookplaat.

Woensdag, 1 juni
Een prachtige dag, na de standaard zaken hebben we eerst weer boodschappen gedaan. Op de een of andere manier is dat dagelijks nodig(?). Bij Mottet hebben we nog en poging gedaan om een niet alleen mooi uitziend, maar ook lekker gebakje te scoren, maar die bleken tijdens de koffie niet dagvers te zijn. Hierbij houden we het voor gezien.
Aansluitend ben ik met de honden langs het water richting stuwdam gaan wandelen. Een prachtige wandeling over een verhard pad met vele mogelijk-heden om naar de waterkant te lopen. Na twee kilometer, bij tokkelbanen en andere klauter-aangelegen-heden, wat later "Natura Parc" bleek te zijn, zijn we geheel langs de waterkant terug gelopen, af en toe hoorde je

de kleine pootjes sissen wanneer ze in het water kwamen. 's middags, omdat de route toch wel heel gaaf was, zijn we weer richting de stuwdam gelopen, nu met Jozien erbij. Dit keer zijn we doorgelopen tot aan de andere kant, de voorkant van de dam om daar foto's te maken en een geocache die tegen de damwand ligt aan te doen. Temperatuur 22+ graden. Een keer terug na zeven en een halve kilometer hadden we geen hond meer aan de honden. Tegen vier uur, afgesproken tijd, kwam de jongman weer met een nieuwe kookplaat onder zijn arm en heeft die snel geinstalleerd. Nu maar hopen dat het goed gaat. Vanavond biefstuk met krieltjes op het menu.

Donderdag, 2 juni
Na de dagelijkse rituelen, nu met heerlijk buiten ontbijten, zijn we allereerst weer wat verse etenswaar gaan aanschaffen bij de buurtsuper, maar daar hadden ze geen prei voor onze geplande preischotel. Jozien heeft dan maar bosui meegenomen. Zonder bril zie je nauwelijks verschil. Daarna, en na de koffie zijn we een wandeling gaan maken door een naburig dorpje Vergnies met een heel rustiek kerkje en vervallen kerkhof.
Dat in deze buurt ook een achttal geocaches te graaien waren, mag zich laten raden. We vonden er totaal zes. Temperatuur rond 25 graden. Tussen de middag hebben we thuis een flauw soepje gegeten en daarna rustig aan gedaan. Alleen af en toe

onderbroken voor een hondenrondje van een kilometer. Even een opstap voor morgen, de verjaardag van Jozien. De alternatieve preischotel met rijst smaakte geweldig, alleen viel de stroom weer eens uit. We zullen er in de enquete melding van maken, want ik weet nu hoe ik dit (tijdelijk) op kan lossen.

Vrijdag, 3 juni
Half acht wakker, snel de honden uitgelaten en daarna Jozien gefeliciteerd met haar verjaardag, dat had ik eigenlijk om half vijf al gedaan toen ze naar bed kwam, maar nu waren ook de hondjes aan de beurt die een heerlijke lik in petto hadden. Lekker weer eens buiten ontbeten waarbij Lottie al aan de telefoon hing en daarna de spullen gepakt om een van de mooiste dorpjes uit Henegouwen te bezoeken, Fagnolle.
Helaas, achteraf gezegd, hadden we een route-beschrij-ving bij de VVV moeten halen om in dit dorp rond te lopen. Nu hebben we wel het dorp gezien maar verschillende hoogtepunten hebben we gemist. Evenals een aantal geocaches die in het dorp verstopt liggen. De hoogverwachte offersteen bleek later op internet een groep stenen te zijn waar je zo voorbij zou zijn gelopen. Op de terugweg nog wat boodschappen gedaan. Het weer is weer prima, zo'n 25+ graden. 's middags heb ik met de honden nog even een cache bezocht. Nou even, het was een tocht van negen en een halve

kilometer langs de waterrand, waar we nog een gestrande surfer tegen kwamen die aan lager wal was geraakt. De honden waren behoorlijk smerig van de sompige lemen oevers en klonterden aan hun vacht waardoor de beesten geel beschilderd leken. Een schoonmaakbeurt in bad bleek toch de enige remedie tegen deze hardnekkige kleurstof en zorgde gelijk voor een frisse afkoeling.
Daarna was ik wel aan een behoorlijke versnapering toe en samen zijn we naar de ijssalon gegaan en hebben ieder een kolossale "coupe Fraiseur" met geweldig ijs en verse vruchten genuttigd.
's Avonds hebben we de BBQ weer aangestoken en heerlijk gegeten en morgen doen we maar eens rustig aan.

Net kom ik er achter dat alles wat jullie net van deze vakantie hebben gelezen opeens weg is. De bestanden zijn leeg. Gelukkig is mijn korte termijn geheugen nog in staat om het een en ander terug te halen en opnieuw te schrijven.

Zaterdag, 4 juni
Nog steeds komen er felicitaties voor Jozien binnen via email, en SMS. Lekker buiten in het prille zonnetje ontbeten en weer plannen gemaakt om te gaan doen. Er schijnt een interessante chocolaterie in de buurt te zijn die rondleidingen door de fabriek verzorgd en we moeten nog even naar de markt in Cerfontaine.

Voor de rest zien we wel.
Zo, we zijn weer terug. Op de markt hebben we alleen maar groente en fruit gekocht tegen bodemprijzen. Daarna, bij de chocolaterie een lekkere doos bonbons met een prima Franse uitleg. Van een rondleiding is niets gekomen want die zijn er alleen voor groepen en de eerst volgende staat gepland voor komende dinsdag. Met geen rust in de kont ben ik in tegenstelling tot wat we oorspronkelijk van plan waren, ben ik er weer eens met de honden op uitgetrokken om op deze broeierig warme dag (30+) een wandeling te gaan maken langs het water. Nu, in tegenstelling tot afgelopen woensdag, was het stervens druk. Iedere vijftig meter van de oever was bevolkt door luidruchtige families of vrienden en de BBQ's gaven rookpluimen waardoor je dacht dat de omgeving in brand stond. Na een wandeling van zo'n vier kilometer met hindernissen, want de honden snaaiden overal de restjes bij elkaar, hebben we nog een verschrikkelijk lekker en eigenlijk veel te duur ijsje gekocht. Als diner hadden we dit keer gebakken aardappelen, een gevogelte spies van de BBQ en sla. Heerlijk met de nieuwe D&L sausen.
Omdat ik het toch niet laten kan en omdat het nog maar 27 graden is, ben ik na het eten rond acht uur nog even in een naburig dorp gaan geocachen. Binnen een uur had ik alweer vijf kapelletjes aangedaan en de logjes geschreven.

Daarna hebben we nog uren buiten gezeten om te kijken hoe de aanstormende onweersbui aan de overkant van het water voorbij trok.

Zondag,5 juni
Vannacht heeft het behoorlijk geregend, niet zoveel als voorspeld, maar toch is alles weer fris nat. Nu, om acht uur 's morgens probeert de zon de aarde weer te verwarmen (20 graden) en ziet het er al weer geweldig blauw uit.
Na even naar de buurtsuper te zijn geweest hebben we bemerkt dat bij de stuwdam een triatlon wordt gehouden vandaag. Het viel al op dat een paar dagen lang al terreinen vol campers stonden maar nu wordt het duidelijk. Naar mate de dag vordert neemt de belangrijkheid in wedstrijden toe met als hoogtepunt de Olympische afstand. Boven ons roert zich ook wat, maar geen helikopters of iets dergelijks. Zware onweersbuien trekken plotseling over om na tien minuten weer ruimte aan de zon te geven. Dat lijkt me voor de organisatie een behoorlijke uitdaging.
Het is voor ons geen tijd om eens lekker te gaan wandelen, dus zag Jozien haar kans schoon om de honden maar eens flink onder handen te nemen. Na een uurtje of 3 waren de vachten weer een stuk korter en schoner. Ook nu weer hebben we heerlijk op het terras, want zo koud is het niet, naar de wolken-formaties zitten te kijken.

Vanavond spaghetti en zeker niet te laat naar bed, want mogen moet ik scherp zijn voor de terugreis.

Maandag,6 juni
Natuurlijk waren we weer vroeg op. De honden snel helemaal leeggewrongen en dan aan de koffie met aansluitend ontbijt. De nodige stenen had ik al in de auto gelegd en hoefde alleen nog maar onze persoonlijke bezittingen in te pakken en het appartement schoon te vegen. Dat was met onze ervaringen snel gebeurt zodat we om 8.50 in de auto op weg naar huis waren. Onderweg hebben we geen schokkende ervarigen opgedaan, niet meer als dat het wel steeds kouder werd.
Net voor Brussel nog een pitstop gemaakt om even wat te tanken, omdat we slechte ervaringen hebben met tankstations langs de Belgische snelwegen, en om twaalf uur waren we weer thuis. Uitpakken en koffie!

A la prochaine!

Villiers en Morvan (F)

1 - 6 augustus	Paula, Villiers en Morvan (F)

Maandag, 1 augustus
Vertrokken net over 4 uur via de A27 naar Breda, Antwerpen Gent, Lille, Parijs naar Auxerre om daar de autosnelweg te verlaten en binnendoor naar Villiers te rijden. De route was zonder duidelijke problemen, al moet ik zeggen dat het best druk is rond Parijs op een maandag om 9 uur 's morgens. Halverwege Lille-Parijs, in de buurt van Arras hebben we ontbeten en even voorbij Auxerre hebben we nog een korte stop gemaakt om wat te drinken. Om 12.45 kwamen we bij Paula aan die ons al stond op te wachten. Eigenlijk wel lekker om nog een hele middag voor je te hebben. Die tijd hebben we ook heerlijk in de zon besteed aan het uitwisselen van informatie onder het genot van een paar lekkere drankjes. Aan het begin van de avond stond een overdadige , door Paula prima voorbereide vis-BBQ klaar waarbij we wel rekening moesten houden dat we niet de luchtbrug van gigantische wespen, geen hoornaars, want die hebben rode delen, doorkruisten die zich in Paula's schuur verschanst hebben en daar een groot nest aan het bouwen waren. Wij hadden ons op tijd teruggetrokken in de toekomstige badkamer en daar het luchtbed opgepompt. We gingen we rond tien uur naar bed.

Dinsdag, 2 augustus
De dag begon veelbelovend, een heerlijk zonnetje om zeven uur en de koffie stond al te pruttelen. Even later een weldadig ontbijt met opgepimpte croissants en zelfgemaakte jam. (Fait maison) Na het ontbijt tijd voor boodschappen. Eerst naar de groenteboer die elke dinsdag zijn poort opent voor het publiek wat ook nu weer in groten getale toestroomde, helaas ook veel voor ons, maar dat mocht de pret niet drukken. Met een kist vol aardappelen en vele

soorten groenten, benodigd voor de Coq-au-Vin, die vanavond op het menu staat togen we verder naar Autun voor de rest van de ingrediënten. Jozien zag haar kans waar door vele soorten honing in te slaan en daarna het schap met de frambozenjam leeg te halen. Met ook nog een verse kip in het winkelmandje konden we weer naar huis waar de hondjes al op ons stonden te wachten. 's Middags weer lekker rustig gedaan in de achtertuin. Om half zes hebben we een rondje om de kerk gelopen (5 km.) en na een heerlijke maaltijd zijn we rond elf uur naar bed gegaan. Toen is het begonnen. De regen, het onweer en Jozien's rug die volledig in elkaar stortte. Halverwege de nacht zag ze het op het luchtbed niet meer zitten en ging aan het voeteneind op de grond een beetje op het bed hangen, waardoor ik regelmatig de indruk kreeg op een wilde zee te zijn. Ook Paula kwam niet tot een volledige rust.

Woensdag, 3 augustus
Een dag met tegen-strij-dig-heden, zon, gevolgd door regen en daarna weer zon. Afwisselend de hele dag door. Wel tijd om lekker te gaan wandelen maar dan wel op het juiste moment. Net voor of na de regen en niet in de volle zon. Dat is vandaag twee keer gelukt. Eerst op zoek naar een cache boven op de heuvel. De tocht was met de hondjes 4,5 km. lang langs de weg en door de bossen terug. 's Middags

een gezellige wandeltocht met Paula en de onafscheidelijke honden voor een mooie natuurwandeling bij Chissey van 6,6 km. Teruggekomen bij de auto begon het net te regenen. Na lekker geborreld te hebben in de schuurdeur opening, waarbij onze witte boeven de buurhond het leven zuur maakte door hem steeds weer weg te jagen, hebben we buiten in de luwte van de schuur het restant van de Coq-au-Vin verorberd en tot na tienen diepgaande gesprekken gevoerd. Jozien zou zich deze nacht terug trekken in de schuur waar ze zittend in een rotanstoel de nacht zou doorbrengen.

Donderdag, 4 augustus
Eerlijk gezegd, gemist heb ik haar niet. Deze nacht hebben we allemaal heerlijk geslapen. 'S morgens was de wereld heel klein toen ik de honden uit liet. Tijdens het ontbijt begon de zon in kracht te winnen en verdwenen de grauwsluiers om plaats te maken voor een blauwe lucht met een koperen ploert in het midden. Dat gaat wat beloven vandaag en zeker voor de dames. Gezeten in een luie stoel hebben ze de dag doorgebracht met het lezen van een of meerdere boeken. Jammer genoeg had ik te laat door dat het die kant op zou gaan anders was ik er vandoor gegaan om lekker te gaan wandelen. De honden hadden het weer druk met de buurhond en konden het hem het recht op overpad maar niet uitleggen. 's middags zijn we nog even naar Salieu gereden om de laatste boodschappen te halen en om nog even een terrasje mee te pikken. Rond een uur of acht hebben we de BBQ weer eens aangestoken om daarop een lekker stuk vlees te grillen. Na weer een aantal boeiende discussies rond elf uur naar bed.

Vrijdag,5 augustus
Onze laatste dag. Buiten is het bewolkt weer, maar wel droog. Niets stond mij in de weg om te gaan wandelen. Paula wilde ook wel mee en Jozien was met de laatste bladzijden bezig zodat we haar

maar niet verder stoorden. De honden in de auto en op weg naar Celle-en-Morvan waar een zestal eenvoudige caches op een rijtje lagen langs een mooie beek. Hier hebben we twee uur gewandeld waarna de honden geen pap meer konden zeggen. Eenmaal thuis gekomen snel gekeken hoeveel kilometer we nu wel gelopen hadden maar dat viel met z'n 5,8 km. enigszins tegen. Ook begon het weer om te slaan en viel er af en toe regen. Om acht uur stond de bloemkool met nieuwe aardappelen en een koteletje op het menu. Dit hebben we dan weer heerlijk zittende aan de Antonia-tafel gezellig opgegeten. Op tijd naar bed na een laatste glas wijn, want morgenochtend gaat de wekker om 3.30 uur af.

Zaterdag, 6 augustus
Na een onrustige slaap was ik klokslag 3,28 uur wakker. 2 minutes to go. Snel aangekleed, honden stilletjes uitgelaten, gewassen en de laatste zaken ingepakt. Om tien over vier een afscheid en weg waren we. De reis verliep snel en zonder problemen. Om 6.30 zaten we op de Périphérique van Parijs. Ook hier geen problemen zodat we om even na zeven even voorbij Senlis ons ontbijtje konden doen. Daarna direct doorgereden naar Lille, Antwerpen en Breda. Om even elf uur waren we weer thuis waar we Bram nog even moesten ophalen omdat die gedurende de vakantie van Lottie en Dennis bij ons komt logeren.