| 28 aug - 3 sept | Hardenberg, Overijssel |
|---|
Zaterdag 28 augustus
Vandaag was het dus zover, wekenlang hebben we er naar uit gekeken, nachtmerries trotserend en de laatste dagen moeizaam doorgebracht met het doorlopen van alle mogelijke scenario’s. De buienradar stond continu geprojecteerd op de flatscreen en elk half uur met gespitste oren luisteren naar het weerbericht. 
Zou het toch nog goed komen? Zouden de weergoden die Nederland de laatste dagen terroriseerden zich er eindelijk bij neerleggen? Het land stond eergisteren stil. Gisteren werd ik tijdens het wandelen met de honden plotseling aangevallen door een rivierkreeft die gezellig over het fietspad liep. Komt er een einde aan de zondvloed? Niet zo erg als in Pakistan, maar toch te veel regen om Nederland, en daarbij vooral in Twente, leefbaar te houden. Volgens Piet en Helga wordt het allemaal beter. Na regen komt zonneschijn, luidt het spreekwoord en daarom gaan we lekker kamperen in eigen land op de camping in Hardenberg waar Dennis, Lottie en Fleur al een week lang kwartier gemaakt hebben. Zij in een caravan, wij in onze tent.
Even later stonden we voor de caravan, waar we hartelijk begroet werden door Lottie, Dennis en Fleur. En alsof al onze gebeden werden verhoord, stopte het pardoes met regenen. De zon kwam door en even later hadden we besloten de tent gewoon neer te
Vanwege een constructiefout of puur omdat deze luifel niet voor het tegenhouden van regen bestemd is, was er een zak ontstaan waar toch zo'n twintig liter water in was opgevangen. Dit was reden genoeg om gedurende de nacht beperkte dijkbewaking in te stellen waardoor regelmatig de zak geleegd moest worden. Natuurlijk had ik de ze wacht toebedeeld gekregen doordat Tommy graag had dat Jozien bij hem kwam slapen. Na een keer of acht het bed uit te zijn geweest begon het zonnetje alweer op te komen en was de troosteloze nacht voorbij.
Zondag, 29 augustus
Om zeven uur weer op en alles zag er goed uit. De tent had het goed gehouden en de lucht brak open zodat we de
Na een ochtend vol zon, waarbij we toch maar thuis gebleven zijn begon het toch donkerder te worden. Tommy maakte hierbij van de gelegenheid gebruik om met Fleur bij Wurmpies onder leiding van Rick en Debra lekker te gaan knutselen. Na veel knip-, kleur- en plakminuten was tommy een prachtige tijgervlieger rijker en Fleur had een kleurplaat gemaakt.'s Middags tijd voor het zwembad. De Aqua Jungle is een avonturen zwembad speciaal voor de kleintjes en ons natuurlijk, want ook wij zijn af en toe zo gek als een deur. In dit dertig centimeter diepe bad stoeien een aantal krokodillen en andere dieren spuiten langs de rand hun water uit de bek. Middenin is een hut gebouwd met een paar leuke boomstamglijbanen. Aan de achterwand een familieglijbaan, waarvan Lottie vertelde dat dit toch wel haar favoriet was. Zowel Fleur als Tommy wisten zich daar goed te vermaken al was Tom in het begin nogal angstig over alle spuiten die overal vandaan kwamen. Hij is niet zo'n erge douche liefhebber, schijnt het.
Na een paar uurtjes in het bad waren we toch behoorlijk gaar geworden.
's avonds hebben we weer heerlijk ge-bbq-ed en omdat Dennis er ook bij was, was het extra gezellig. Net op tijd voor het dagelijkse halfuurtje amusement draaiden we het gas uit. Het theateravondje wordt verzorgd door het avontuurlijke Jungle tweetal Tinka en Wortel die elke avond een nieuw avontuur beleefden. Na een kop koffie en een spelletje Yahtzee zijn we naar bed gegaan. Tijdens het snel nog even de hond uitlaten begon het weer te regenen. Gelukkig had ik mij hier al op voorbereid door de luifel te laten zakken tot grondniveau. Hierdoor zou de afwatering efficiënter en zonder problemen verlopen. O wat was ik een paar uur later blij dat ik dat gedaan had. Het water viel met bakken naar beneden en het leek er even op dat het niet meer op zou houden.Ik hield mij voor dat Jozien en Tommy lekker op een luchtbed sliepen en dus in geval van nood rustig met de stroom zouden mee dobberen en ik lig op een veldbed van een kleine veertig centimeter hoog. Na een paar nachtelijke filmopnamen ben ik in slaap gevallen.
Maandag, 30 augustus
"Gelukkig, jullie staan er nog", waren de eerste woorden van Lottie toen zij oog in oog met ons kwam te staan. Ook zij hadden de regen horen vallen natuurlijk. Tja, naar boven kijkend was het ook nog steeds geen dag om er eens lekker op uit te gaan.
Tommy overwon dit keer zich zelf door geheel zelfstandig van de hoge glijbaan te glijden.
Bij thuiskomst begon Dennis aan een lekkere pot, ehh, twee potten spaghetti, en toen we geheel vol waren en Fleur kompleet oranje geschilderd was het plots weer tijd voor het dagelijkse avonturentheater. Terwijl de dames de afwas deden zijn Dennis en ik met de kids op de nek in draf naar het theater gerend om daar nog net halverwege het eerste lied met diepe verontschuldigingen neer te ploffen. Vandaag vertelde Wortel en Tinka een spannend avontuur over, alweer, de jungle. Na de vaste versjes die Tommy uit volle borst meezong en daarbij de juiste bewegingen maakte was het weer tijd om naar bed te gaan. Eindelijk heb ik nu even tijd om dit verhaal uit te schrijven en te publiceren.
Dinsdag, 31 augustus
Een op het begin droge dag, Halverwege de ochtend namen we afscheid van Dennis, want die moest even in Den Haag een voor hem nieuwe vrachtauto gaan kopen en 's avonds spelen in Utrecht. Dus was het vooral leuk om met Lottie en Fleur de fiets te pakken, want anders hadden we die voor niets meegenomen. Ik had een leuk evenement in gedachte waarbij ik gelijk een van mijn tien meegebrachte geocaches kon doen. We fietsten door het gehucht Reeze naar de oever van de Overijsselse Vecht. Daar zou ergens een handbediend pontje op ons te wachten liggen waarmee we onszelf naar de overkant konden varen. Het water van de Vecht was echter te hoog om droog op het kleine scheepje te kunnen komen dus moesten we daar van afzien en ons maar getroosten met een andere route. Nadat we even later bij een camping hadden geschuild voor een overkomende bui konden we
onze fietstocht vervolgen naar de Hardenbergse Spar. Hier konden de dames nog wat inkopen doen. Op de terugweg reden we langs een zandverstuiving en omdat het toch weer mooi weer was geworden hebben we ons hier maar eens een tijdje vermaakt. Boven over de zandrug liep een geheim Indianen pad met zo hier en daar een gecamoufleerde Indianen hut. Toen we later thuis waren hebben we lekker gegeten.
woensdag, 1 september
Een redelijke dag, mooi genoeg voor een dagje dierentuin. Nu we toch in de buurt waren konden we makkelijk het “Noorderdierenpark“ te Emmen na talloze jaren weer eens bezoeken. Nadat we via wat omzwervingen van mijn kant eindelijk de parkeerplaats vonden, konden we makkelijk de auto kwijt en een paar honderd meter verder konden we de entreekaartjes kopen die ons toegang zou verschaffen aan de op twee locaties gelegen dierentuin en aan de speelexpeditie 'Yucatán', de klim, speel en doe attractie voor kinderen.
De dierentuin was nog steeds zo fraai ingericht als ons nog voor ogen stond. Opgedeeld in thema's (werelddelen) waarbij de dieren in grote, zo veel mogelijk de nagebootste natuurlijke omgevingen vrij kunnen rondlopen, zwemmen of vliegen. Zo loop je letterlijk door een kolonie pinguïns, loop je onder de verschillende soorten aapjes door en zie je hoe de neushoorns samen leven met de buffels en giraffen. 
Zo zie je niet een of twee olifanten, maar een hele kudde, hier met een echte patriarch, zo hebben we kunnen zien. Poeh, Poeh!
Na een lunch werd eerst een bezoek gebracht aan de vlindertuin.
dan handgrote Atlas-vlinders zeker het bezoeken waard. Daarna werden de werelddelen stuk voor stuk bezocht waarbij Tommy uitermate veel belangstelling toonde bij de afzonderlijke educatieve gedeeltes. Deze dierentuin is een echte aanrader en het moet gek zijn als we ons daar niet nog eens laten zien om de rest te bekijken of liever gezegd, te bestuderen.donderdag, 2 september
Hoewel beter voorspeld viel het weer vandaag vies tegen. Vanmorgen zag alles er al grauw uit. Geen weer om er op de fiets lekker op uit te trekken. Dennis moest nog wat kleding hebben en
af. Het verschil is dat Fleur niet alleen mocht.
Tinka en Wortel hadden een brief ontvangen waarin werd vermeldt dat de jungle geruimd ging worden ten gunste van een bouwproject en dat mocht natuurlijk niet gebeuren!
Tommy kreeg aan het einde nog wel een lekkere knuffel van Tinka. We gingen na een gezellig naborrelen op tijd naar bed.vrijdag, 3 september
Onze laatste dag. Vanmorgen zoals zo vele dagen weer gezellig gezamenlijk ontbeten in het zonnetje, want het zou een mooie dag worden. 
Alles moest op, dus hebben we alle eieren maar gekookt en zoveel mogelijk gegeten. Omdat de tent nog moest drogen van het uit het gras optrekkende vocht wilden we eerst nog even Dennis de 'Zandstuve' laten zien, Nee, niet de camping met die naam, maar aan de andere kant van de weg, de echte zandverstuiving
De hondjes gingen ook mee, om nog even de pootjes te kunnen strekken voor de lange rit naar huis in hun reiskoffertje. Na een uurtje ravotten, graven en badmintonnen hadden we het alweer gezien, in de verte kwamen donkere wolken onze kant uit. Weer thuis aangekomen begonnen we langzaam aan de kratten weer in te pakken en even later kon de luifel al afgebroken en opgevouwen worden. Toen een uurtje later alles gepakt was en de fietsen weer achter de auto bungelden, konden we de tent die gelukkig helemaal droog geworden was, opvouwen en met Lottie in de caravan op transport zetten. Nadat ik de sleutels weer ingeleverd had en aan de receptioniste kenbaar had gemaakt dat ik toch wel van Debra en Rick gecharmeerd was, reden we in tegenovergestelde richting weer naar huis om daar te worden verwelkomt door Remco, die ons vervolgens perfect hielp de auto uit te ruimen. Als dank hiervoor trakteerden we hem en de zijnen later op een afhaalchinees. Toen Juul even later thuis kwam kon zij al etend nog meegenieten van de geschoten film. Voor Tommy was dit het einde.