2006


Het doel is om dit jaar een week naar Italië te gaan en van de winter een korte break

---

laatste bladzijde

Jesolo, Veneto, Italië

11 - 18 augustus	Jesolo, Veneto, Italië

Samen op pad met de auto naar Remco en Giulia die in een appartement van de familie in het Lido di Jesolo (Italië) vakantie vieren.

Zaterdag 12 aug.
Vertrokken met bestemming Italië om 5.50 uur nadat we de koffie voor onderweg en Jozien haar paspoort voor de tweede keer vergeten hadden. De koffie hebben we maar zo gelaten. Voor de grens bij Zevenaar de tank nog even volgegooid en lekker doorgereden, zonder oponthoud tot even voorbij Frankfurt. Daar gezellig ontbeten met een meegebracht eitje. Het weer was droog maar fris met 13 graden. Voorbij Frankfurt werd het drukker en de snelheid viel ook terug door verschillende wegwerkzaamheden. Voorbij Nürnberg, rond half 1 hebben we een Rastätte bezocht waar we een lekkere goulashsoep hebben gegeten. Daarna doorgereden tot München waar we bij de tank een beetje dure diesel erbij hebben gegooid omdat we hoorden dat er op de route zo’n 30 km file zou staan. Die stond er ook, maar dan aan de andere kant.
De grens met Oostenrijk gaf ook geen problemen.

Op de Brennerpas, zwaar bewolkt, sneeuwtoppen en een temperatuur van 9 graden, de tank volgegooid met goedkope diesel om Italië te doorkruisen waar de brandstof een stuk duurder is. Om halfvijf was het toch wel tijd om op zoek te gaan naar een slaapplaats. Zo’n dertig kilometer voor Bolzano zijn we even van de Autostrada afgegaan bij het plaatsje Chiusa (Klausen). In dit gebied Süd-Tirol wordt zowel Italiaans als Duits gesproken. Het eerste hotel, genaamd "Spitalerhof" (N46 38.837 E11 34.802) had gelukkig nog een mooie tweepersoonskamer vrij. Hier hebben we geweldig gegeten en heerlijk geslapen.

Zondag 13 augustus
‘s Morgens om 7.00 uur opgestaan, lekker gedoucht en even buiten rondgekeken. Het was een stuk beter weer dan gisteren. Om 8 uur konden we aan het ontbijtbuffet met veel eigengemaakte lekkernijen. Rond negen uur 119 euro afgerekend en vertrokken via de provinciale weg naar Bolzano. Helaas had ik Jozien verkeerd begrepen en ben de te bezichtigen stad zo voorbij gereden. Maar wat in het vat zit... Als alternatief hebben we het mooie plaatsje Trento aangedaan. Auto geparkeerd (N46 04.293 E11 07.557) en heerlijk door het centrum geslenterd, gelijk een terrasje gepikt voor een kop cappuccino,

een plattegrond bij het Turismo gehaald en later op het grote piazza onder een parasol een tonijnsalade (Insalata di tuna) als lunch genuttigd. Na drie uur gewandeld te hebben hielden we Trento voor gezien en zijn binnendoor, langs rode en gele wegen, via Bassano del Grappa, richting Mestre naar Jesolo gereden.
Een rustige route, met veel kleine dorpjes, waardoor je een goede indruk kreeg van de omgeving waar Giulia opgegroeid is.
In de buurt van Jesolo hebben we Giulia even gebeld met de mededeling dat we in de buurt waren en zij heeft ons telefonisch de weg gewezen waar we uiteindelijk moesten zijn. De plaats Lido di Jesolo was stervensdruk en het navigatiesysteem was in eerste instantie niet in staat de Via Altinate (N45 30.936 E12 40.640) te lokaliseren. Uiteindelijk rond vier uur bereikten we onze eindbestemming waar Juul en Remco al stonden te zwaaien.
Snel hebben we de auto uitgeladen en nadat ik deze ongeveer een kilometer verder kon parkeren kwamen de opgedane ervaringen los onder het genot van een verkoelend drankje. Het weer was geweldig en zijn daarom naar het aangrenzende,bij het appartement behorende zwembad gegaan om even te zwemmen en Giulia haar jongere zus Giovanna met haar vriend Fabio te begroeten.

Het water in het zwembad was onverwarmd en koud. Een stuk kouder als het zeewater, want dat ben ik even gaan voelen natuurlijk. ‘s Avonds werden we door Juul en Remco getrakteerd op een heerlijke maaltijd bestaande uit ossenhaas en een lekkere salade. Na het eten, je moet het een keer gezien hebben, zijn we door de hoofdstraat gelopen.Deze wordt om 20.00 uur afgesloten voor het verkeer en iedereen loopt op z’n paasbest, volledig opgemaakt, en volgehangen met alle sieraden de straat op en neer en af en toe een terrasje pikken. Zo flaneren de Italianen dus. Uiteindelijk werden we door Juul meegetrokken naar haar karaoke-bar waar zij als klein kind al kwam en ook nu weer liet zij twee liederen ten gehore brengen.
Na een tijdje gezeten te hebben was het mooi geweest en zijn rond 12 uur naar bed gegaan. Maandag 14 augustus
‘s Nachts een paar keer wakker geweest omdat het ontzettend regende en onweerde. Om 8 uur waren we al buiten om een kilometer langs het strand te wandelen. Het was opgehouden met regenen. Ondertussen waren Remco en Giulia ook wakker geworden en gezamenlijk hebben we beneden in de bar een Italiaans ontbijt gegeten.

Cappuccino, Latte Macchiato (1 kop espresso,25 ml koude melk,150 ml opgeklopte warme melk), croissants met jam of chocolade. Na het ontbijt zijn we boodschappen gaan doen bij de plaatselijke buurtsuper D-piu, een soort Lidl. ‘s Middags zijn we met de hele familie op pad geweest om de eerste geocache in de buurt te zoeken. Nadat alle aangegeven punten gevonden waren zijn we aan een wandeltocht van ca. 1,5 kilometer begonnen. Juul en Jozien zijn met Tommy bij de auto gebleven. Na een uur hadden we de eindcache tussen afvalresten nog niet gevonden en waren al behoorlijk door de muggen gestoken. Ik heb de zaak afgeblazen en zijn naar de auto teruggelopen. Een mailtje naar de maker is op z’n plaats.
Daarna snel naar de bar omdat tante Renate van Juul daar al zat te wachten om Tommy te bewonderen. Lekker wijntje gedronken en zo en daarna weer zwemmen in het zwembad, maar natuurlijk ook in zee.
‘s Avonds een ongecompliceerde maaltijd met salade, courgettes, artisjok, kaas, worst en brood. Heerlijk! Ondertussen vertelde Giovanna bijzonder enthousiast honderd uit hoe het met de tv-serie "the Bold and Beautiful" in Italië verder ging. De ‘jeugd’ ging daarna stappen en wij hebben op Tommy gepast en lekker relaxed zitten lezen. Rond elf uur zijn we eigenlijk best vroeg, naar bed gegaan.

Dinsdag 15 augustus
Vroeg op om 8 uur, snel samen ontbeten in de bar en op pad naar Punta Sabbioni (N45 26.831 E12 25.512). Daar hebben we de auto geparkeerd en zijn na een driekwartier wachten op de boot naar het eiland Burano (N45 29.230 E12 24.976) gevaren, daar snel even rondgekeken met de gedachte dat we daar 's middags meer tijd voor hadden, en doorgevaren naar het mooie eiland Murano (N45 27.181 E12 21.227). Daar hebben we eerst even een tweetal geocaches gedaan om vervolgens te kunnen genieten van het eiland. Murano staat bekend om haar glaswerk, dat is daar dan ook zichtbaar en in alle winkeltjes langs de toeristische route volop te koop. Van goedkope prulletjes vanaf 1 euro tot peperdure Art-nouveau. Jozien had er helemaal geen moeite mee om elk winkeltje eens rustig te bekijken, en van mij mocht ze.
Tussen de middag hebben we na het kopen van diverse souvenirs voor de kids thuis in een klein restaurantje een simpele Spaghetti Bolognese gegeten. Zelfs Jozien! Daarna zijn we weer met de boot teruggevaren naar de eilanden Mazzorbo en Burano. Dit laatste eiland is bekend om haar kant. Jozien, en ik ook keken onze ogen uit naar de prachtige kledingstukken. Ook in meer dan een betekenis oogverblindend waren de felgekleurde huizen.

Geen pasteltinten maar krijsend gifgroen, vuurrood, geel, paars, roze, blauw en als het mogelijk was ook nog in verschillende, vaak met elkaar vloekende tinten. De behoorlijk scheefstaande klokkentoren en de nauwe, op Venetië lijkende kanalen, completeerde het gehele straatbeeld. Na een tijdlang ook op dit eiland te hebben rondgewandeld zijn we rond zes uur terug gevaren, en na een uur in de file te hebben gestaan met de auto omdat het feest was in het Lido, waren we tegen negen uur op het appartement terug waar Juul al met het eten klaar stond. Rond halfelf was er een prachtig vuurwerk langs de waterkant op het strand te zien. Woensdag 16 augustus
Weer om acht uur wakker, en omdat iedereen nog sliep heb ik Tommy even ontvoerd die al een tijdje in z’n bedje lag te spelen. Daarna met z’n allen rustig ontbeten en nog wat boodschappen gedaan. Daarna snel het appartement opgeruimd omdat Cristina, Juul’s moeder, aan het eind van de middag langs zou komen. Inderdaad kwam zij, geflankeerd door tante Cristina en oom Antonio met Nicola rond zes uur binnen.
Hoewel zij geen woord buiten de deur praten, hebben we veel gelachen, en ‘s avonds lekker gegeten van de inmiddels klaargemaakte rijstsalade. Tegen negen uur vertrok het gezelschap weer en hebben we nog wat nagedronken.

Donderdag 17 augustus
Alweer vroeg op, dat waren we al gewend, want we gaan naar Venetië.
Dit keer bleef Jozien met Tommy thuis want al die trappen op en af was niets voor een wandelwagen. Achteraf was dit een zééér juiste beslissing.
Om 10 uur zaten Juul, Remco en ik op de boot om in de Venetiaanse drukte een viertal geocaches te zoeken. De piazzo San Marco stond vol mensen en er stond zeker honderd meter wachtrij voor de ingang van de kathedraal. Snel zijn we een aantal zijstraten ingelopen en de ergste drukte was voorbij. Nadat we een kopje koffie om wakker te worden hadden gedronken waren we snel bij de eerste cache. De "Buvolo", een spiraal gedraaide trap. Daarna over de Canal Grande om op zoek

te gaan naar verborgen piazza’s en standbeelden. De Rialto brug, een end verderop, was natuurlijk weer overspoeld door toeristen. Rond 1300 uur begonnen onze magen behoorlijk te knorren en in de buurt van Rialto hebben we ook eigenlijk veel te duur geluncht bij Osteria Vivaldi. Daarna links afgeslagen en het toeristische gebied achter ons gelaten.
Op zoek naar een speciaal bruggetje en naar een stenen beeld met een ijzeren neus. Trapje op - trapje af hoekje om, trapje op - trapje af, zo ging het continu door. Onder de bruggetjes voeren talloze gondels met zangers en zangeressen. Een sopraan bracht zulke tegen de muren schallende aria’s ten gehore dat je blij was dat je niet aan boord was en dit een uur had aan moeten horen. Buiten de toeristische paden was het net als op de vorige eilanden gelukkig behoorlijk rustig. Juul en Remco begonnen trouwens al aardig moe te worden, maar helaas was het niet mogelijk de van tevoren uitgestippelde route precies te volgen omdat de satellietontvangst bijzonder slecht was tussen de huizen. Op pleinen en grote bruggen konden de satellieten weer gelocked worden, zodat je dan ongeveer weer wist waar je was.
Ook kwam het regelmatig voor dat we niet verder konden omdat de weg geblokkeerd werd door een van de vele waterwegen. Juul heeft onderweg nog typisch Venetiaanse koekjes gekocht,

omdat ze ons dat wilde laten proeven en omdat ze nog honger had. Het laatste te vinden punt zou een mozaïek zijn. Deze konden we helaas niet bekijken omdat de toegangspoort al geruime tijd voor sluitingstijd gesloten was. Hierdoor konden we de exacte eindcoördinaten niet berekenen, maar gaf wel een duidelijke indicatie. Uiteindelijk, vijf voor zes bereikten we de boot die ons naar de eindcache op het eiland San Michele (N45 26.798 E12 20.771) zou kunnen brengen. De aldaar gelegen begraafplaats gaat echter om zes uur dicht zodat we eenvoudig te laat waren. Restte ons nog een dik uur terugwandelen naar de andere kant van het eiland om vandaar de boot te pakken die ons naar Punta Sabbioni bracht waar de auto stond. Juul was afgepeigerd maar een doorzetter tot de laatste minuut. Nadat we weer veilig thuis waren gekomen hebben we heerlijk gedoucht en daarna in de plaatselijke pizzeria gegeten.

Vrijdag 18 augustus
Vandaag twee keer ontbeten, de eerste keer samen met Jozien en Tommy, de tweede keer met z’n allen. Nog even een aantal boodschappen, waaronder een aantal Italiaanse specialiteiten, gedaan om mee te nemen naar huis en daarna mam telefonisch gefeliciteerd met haar verjaardag. Een dagje lekker relaxen, lezen en zwemmen in de golven. Ook Tommy heeft deze dag zijn zee-doop gehad. (tot aan z’n zwemluier) hoewel dit voor de tantes Renate en Laura te veel van het goede was en niet door de beugel kon. Voor het eten nog een heerlijke Italiaanse Campari Aperativo gedronken en daarna lekker gegeten. Toen was het tijd om onze spullen weer in te pakken en klaar te zetten voor de volgende dag. Dan vertrekken we weer naar huis.

Zaterdag 19 augustus
Half 8 op, om acht uur ontbijten en om negen uur na een ontroerend afscheid de auto in noordelijke richting gezet en gas gegeven. Dit maal hebben we de navigatie de route laten bepalen en dat doen we dus nooit meer. Aanvankelijk ging het prima tot aan de plaats Belluno, want dat was Autostrada. Daarna gele wegen, passen, tunnels, alles waar Jozien niet van hield tot aan Bressanone, tegen de Brennerpas. Vanuit geologisch oogpunt gezien was de route geweldig mooi, prachtige landschappen en immense bergmassieven.
Halverwege in het Parco Naturale Dolomiti di Sesto hebben we heerlijk bij een buiten-grill lamskoteletten gegeten (N46 41.037 E12 13.474). Op de Brenner en ook in Oostenrijk was geen sneeuw meer te zien en de temperatuur liep op tot 31 graden. Om halfzes waren we München weer voorbij en zijn gestopt bij het plaatsje Allershausen.
Net naast de snelweg troffen we "Hotel an der Glonn" (N48 25.804 E11 35.496) waar nog een tweepersoonskamer vrij was. Snel ingecheckt en buiten op het terras schweinesteak en Apfelstrudel gegeten. Nog even gelezen op het overdekte terras omdat het inmiddels was gaan regenen en om tien uur ging bij ons het kaarsje uit.

Zondag 20 augustus
Om zeven uur op, een kwartier later aan het frühstück-buffet en na het afrekenen van 115 euro weer onderweg naar Nürnberg. Onderweg geen noemenswaardige problemen gehad en de navigatie leidde ons keurig via Keulen naar Boxmeer. Bij de Nederlandse grens werden we overvallen door een gigantische bui. Later bij Ede nog een keer.
In Nieuwegein, toen we thuiskwamen om halfvier scheen de zon, zodat we gemakkelijk de auto weer konden uitpakken.

"Mille Grazie è Arrivederci a tutti"

Gereden route heen :
Arnhem - Oberhausen - Köln - Frankfurt - Nürnberg - München - Innsbruck - "Brenner" - Bolzano - Trento - Bassano del Grappa - Mestre - Jesolo

Terug:
Jesolo - Treviso - Belluno - S51 - Bressanone - "Brenner" - Innsbruck - München - Nürnberg - Frankfurt - Köln - Boxmeer - Nijmegen

Landal Hochwald

13 - 17 november	Landal Hochwald (Trier), Duitsland

Even een korte break om van de decembermaand weer ten volle te kunnen genieten.

Maandag 13 november
Maandagochtend, nog even de laatste boodschappen doen, nog even als laatste een collega certificeren, en Lottie geestelijk ondersteunen. Nog een kus aan de achterblijvers Remco, Juul en Tommy en "off we go", even over elf uur. Op de route kwamen we geen ongeregeldheden tegen en even na een uur zaten we voorbij Luik in een wegrestaurant aan een onvervalste erwtensoep. Even opwarmen, want buiten was het de hele weg regenachtig en rond 8 graden. Het zou er niet beter opworden.
Tegen half vier reden we ons orienteerend op de uitgeprinte plattegronden de grote inrit van het vakantiepark "Landal Hochwald" in (N49 38.912 E6 48.756). Het was mij niet gelukt een gratis navigatie CD te vinden van de omgeving voor in de auto. We werden in allerhartelijkst Nederlands bij de receptie begroet en kregen na ons ingeschreven te hebben sleutelnummer 1 mee

van ons gehuurde puntje aan de andere kant van het park.
Het puntige vakantiewoninkje is gezellig, van binnen helemaal van hout opgetrokken met een steile trap maar de bovenverdieping. Snel hebben we de spullen uitgepakt en koffie gezet. Al snel begonnen we ons thuis te voelen en nestelden ons op de bank voor de TV waar naast de Duitse zendersook het voltallige Nederlandse assortinent, Talpa inkluis, geprogrammeerd was. We hebben gezellig gegeten en zijn rond 11 uur naar de bovenverdieping vertrokken.

Dinsdag 14 november
Vroeg (7.00) opgestaan. Jozien had rugpijn van het liggen gekregen. Eerst maar eens een lekker kopje koffie en heel voorzichtig openden we de gordijnen. Nog steeds miezerregen. Eerst maar eens lekker ontbijten en naar het nieuws luisteren, daarna een wandelingetje naar de winkel om de vergeten spulletjes aan te schaffen. Ik heb gelijk maar een wandelkaart van de omgeving gekocht, want dat is altijd makkelijk als je gaat geocachen. En dat ben ik dus wel van plan. Om elf uur stonden we gepakt en gezakt klaar om de eerste wandeling van 8 km te beginnen. Maar het miezerde nog steeds en Jozien heeft een niet al te waterdichte jas bij zich. We zijn maar weer naar binnen gegaan wachtende op een nieuwe poging met beter weer. Ondertussen bemerkten we dat er ook een filmkanaal op de tv aktief was, zodat we gratis naar onze 50 cm. prive bios konden kijken.
We zijn niet meer buiten geweest en zaten knus naast elkaar op de bank. 's Avonds weer lekker gegeten en na een dagelijkse portie soaps zit jozien achter haar PSP en ik zit dit verhaal te schrijven en ben van plan zo een fles wijn open te trekken.

Woensdag 15 november
Weer vroeg uit bed, half acht. gezellig ontbijtenen het is droog buiten. een echte cachedag dus. Om even negen uur stonden we gepakt en gezakt klaar om de eerste cache te gaan zoeken die we gisteren al van plan waren te doen. Deze route begon direct aan het park dus hoefden we niet eerst met de auto een eind te rijden. Het weer was nog zwaar bewolkt en dus moesten we van tijd tot tijd op de gekochte kaart lopen, omdat de satellieten nauwelijks door het wolkendek wisten door te dringen. Een gezellige gevarieerde route die ook langs een grootmoerasgebied loopt. Halverwege de route brak plotseling de zon door. Een werkelijk prachtig gezicht! De cache lag uiteindelijk dicht bij de ingang van het park. Een rondje gelopen dus.
Tussen de middag lekker buiten op het terras gegeten en daarna ben ik er alleen op uit geweest om nog twee caches in de buurt te doen. Bij elkaar zes kilometer. Beide caches waren verstopt in rotsspleten die via enig klauterwerk te benaderen waren (N49 39.791 E6 45.553). Redelijk kapot weer terug dook ik onder de douche om vervolgens weer als herboren lekker aan de wijn te gaan. Na het eten, dit keer op schoot voor de TV, was de hele avond gevuld met verkiezingsdebatten op televisie. Rond twaalf uur naar bed.

Donderdag 16 november
Het zonnetje prikte al bijna in de ogen toen we weer vroeg opstonden. Eerst even wat vers brood gekocht en na het eten ben ik er weer alleen vandoor gegaan. Jozien voelde zich nog steeds niet lekker genoeg om kilometers te moeten wandelen. Zij bleef lekker thuis om net als gisteren een beetje op te ruimen, eenboodschapje te doen en lekker in het zonnetje te lezen. De caches waren gelukkig makelijk te vinden. De eerste wederom in een rotsspleet. De tweede ook, maar dan op een hoogte van minstens twintig meter (N49 36.889 E6 44.907). Bijna levensgevaarlijk klauterwerk!, de adrenaline was duidelijk voelbaar.
De laatste was eigenlijk een verademing en de tocht voerde langs een herdenkingsplaats waar tijdens de 2e wereldoorlog het SS-kamp "KZ-Hinzert" (N49 41.915 E6 53.536) had gestaan. Mijn knieen willen niet meer en 's middags ben ik lekker bij jozien gebleven. Mijn aantekeningen maken en een stukje tv kijken. Pasta gegeten, en 's avonds alvast een heleboel ingepakt. Weer op tijd naar bed om goed uitgerust te zijn voor de terugreis.

Vrijdag 17 november
Voor de laatste keer vroeg op, om zeven uur. Gelijk hebben we maar maar alles ingpakt. Buiten regende het pijpestelen. Lekker rustig ontbeten en om 8.45 zaten we in de auto. Op de route terug hebben we geen problemen ondervonden. Het weer tot aan Den Bosch was gewoon weer slecht. Om twaalfuur waren we weer thuis en konden we de belevingen uitwisselen.
Tjüs und Wiedersehen"

Gereden route: Eindhoven - Maastricht - Luik - Verviers - Trier(en vise-versa) einde