Schuurman - Vakanties 2004

Polen

31 juli tot 15 augustus	Zomervakantie Polen

Onze grote vakantie hebben we dit jaar samen met Remco in Polen doorgebracht.
De reis via Osnabrück, Hannover, Magdenburg en Berlijn voerde ons naar de grens van Polen. Hier hadden we geen oponthoud en konden na de benodigde Zlottys ontvangen te hebben doorrijden op een voor ons nieuw fenomeen: een weg met anderhalve rijbaan voor elke rijrichting, die door Jozien spontaan een "Zoef- zoef weg" genoemd werd. Het is namelijk de bedoeling, bij het ingehaald worden, zo ver mogelijk op de rechter, halve, rijbaan te rijden zodat het inhalende verkeer voldoende, nou ja voldoende, ruimte heeft om in te halen, hierbij wordt natuurlijk ook de helft van de tegemoetkomende strook gebruikt. Het is dus continue oppassen geblazen, want op de eigen rijbaan ben je dus ook niet zeker van vrije doorgang.

Dat wetende zijn we met een beetje oponthoud op de eerste camping (N52 19.645 E15 17.621) in het dorpje Lagow in de provincie Lubuskie aangekomen bij een 1 sterrencamping aan een meer.

De receptie was prachtig en we nemen aan dat dit ook de reden was voor de ene ster. We mochten zelf een plek zoeken ergens op het weiland en als we geluk hadden was er stroom. De hygiëne in de sanitair gebouwen liet eveneens te wensen over, maar ja de prijs was er dan ook wel naar. 's Nachts waakhonden geblaf of een kinderdisco in een oude legertent verstoorde de nachtrust wel, maar de sfeer overdag en het weer waren prima.
De volgende dag hebben we een beetje rond gekeken en een tweetal geocaches gedaan bij Zielona Gora. Hier kwamen we de eerste grote super ofwel Hypermarkt tegen waar werkelijk alles te koop is. Onze eerste conclusie: Polen loopt absoluut niet achter bij de West-Europese landen en is veel goedkoper.

Na twee nachten zijn we vertrokken naar een viersterren camping in de plaats Katowice (N50 14.611 E19 02.939) in de provincie Slaskie, tussen kruisende snelwegen in, waardoor we ons heel snel konden verplaatsen naar interessante bezienswaardigheden. Vlak bij, op loopafstand, weer een grote hypermarkt, waar we regelmatig onze boodschappen haalden.
Na een ochtend waar we ons in het Pools verstaanbaar hebben moeten maken dat Remco een visvergunning nodig had om in de vijvers naast de camping te mogen vissen en vervolgens langs de bureaucratische instellingen het verlangde document in ontvangst te hebben genomen, zijn we 's middags naar Czestochowa vertrokken om de Jasna Gora (N50 48.742 E19 05.835) te bezichtigen.

Dit is een heuvel in de stad met daarop een grote kathedraal, een klooster en een complex aan bijgebouwen. Alles werd hier in gereedheid gebracht om de honderdduizenden pelgrims, die zondag 15 augustus de in de kerk aanwezige zwarte madonna komen bezoeken, te ontvangen. Bijzonder waren de twee verschillende kruisgangen en de zijbeuk waarin de madonna gehuisvest is. De wanden van deze zijbeuk zijn behangen met duizenden schildjes van bezoekersgroepen en een paar honderd krukken van mensen die na het bezoek aan de madonna plotseling weer konden lopen. Remco heeft die middag doorgebracht met vissen.

De volgende dag zijn we op zoek gegaan naar een cache in de omgeving van Raciborz (N50 03.719 E18 15.364). Een prachtige wandeling van 6 km. door een stuk natuur met veel water en verborgen visstekjes. De cache is overigens na anderhalf uur zoeken niet gevonden. Remco, was ook vandaag weer vissen. 's Avonds barbecuen en rond 10.30 uur, zoals iedere avond want dan wordt het fris, naar bed.

Op donderdag staat Oswiecim, ofwel Auschwitz, op het program en een bezoek aan het kamp Birkenau. Een dag om nooit meer te vergeten en als je in de buurt bent behoort dit bezoek tot een deel van je opvoeding. 7 uur lang gewandeld door de moordfabriek. Eerst het voormalig werkkamp Auschwitz,

"Arbeit macht Frei" met een complete tentoonstelling van alles wat er direct na de oorlog is gevonden aan koffers, brillen, haar, schoenen, kwasten en ontzettend veel fotos van de gevangenen. Een wandeling door en langs de stenen slaapvertrekken, cellenblokken, executieplaatsen en een nog intact zijnde gaskamer met crematorium.
Vervolgens met de auto 3 kilometer verderop naar het vernietigingskamp Birkenau. 175 ha. groot met de bekende treinbaan en toegangspoort. Stenen barakken voor de vrouwen en kinderen, latrines, de sauna waar iedereen geregistreerd en gereinigd werd, houten barakken voor de mannen, gaskamers en crematoria en steeds maar weer die beelden op je netvlies over al die 1,5 miljoen mensen (= ruim 24 keer het aantal inwoners van Nieuwegein)

die daar het leven lieten. Rond gelopen tussen de bomen waar iedere keer honderden mensen op een steenworp afstand van de crematoria mogelijk gelaten hun beurt af stonden te wachten omdat de vernietiging te traag verliep.

En steeds maar weer de vraagtekens over hoe het toch mogelijk is geweest dat dit allemaal heeft kunnen gebeuren. We hadden ons van tevoren natuurlijk al verwachtingen gemaakt, maar door het zelf zien van deze plek en het lezen van de bijbehorende verhalen, maakt een diepe indruk, zeg maar een groef in je ziel.

Vrijdag hebben we, zonder Remco, de holocaust verder gevolgd door een bezoek te brengen aan de joodse wijk in Krakow (N50 03.027 E19 56.643), diverse synagogen van binnen kunnen bezichtigen, zij het met een keppel op het hoofd en rondgelopen op een joodse begraafplaats waar nog zeer oude grafstenen staan.

Een muur op de begraafplaats, opgetrokken van brokken grafstenen herinneren aan het feit dat tijdens de Duitse bezetting deze grafstenen als plaveisel gebruikt zijn geweest Ook hebben we door de Jozafastraat gelopen die bekent is uit de film "Schindler's List". Daarna zijn we de Wisla overgestoken en aangekomen in het Duitse getto, waarnaar de joden gedreven werden voordat ze naar de kampen werden afgevoerd met een klein in een apotheek ingericht museumpje.

Krakow kent verder nog een veel oudere historie en die hebben we op de Wawel gevonden. Een kathedraal met het koninklijk paleis van Polen en bijgebouwen. De grafkamers in de catacomben van de kathedraal herbergen alle oude vorsten vanaf het jaar 1306 en zijn voor het publiek toegankelijk.
De grote markt met de Mariakerk en lakenhal (N50 03.708 E19 56.235), waar ijs een must is, is eveneens een bezienswaardigheid. Leuk is het wanneer een Pools orkestje of een zigeuner orkest langs de terrasjes trekt.

Zaterdag, een dag met regen, dan ga je iets binnen bezichtigen! Dat dachten vele andere toeristen natuurlijk ook en zodoende sta je eerst met de auto een uur in de file en vervolgens zonder auto nog een uur voordat je een kaartje mag kopen om de bekende zoutmijn in Wieliczka (N49 59.281 E20 02.989) te bezichtigen. Door de "engels"-talig sprekende gids werd verteld dat de mijn bestaat uit negen niveaus en een totale ganglengte heeft van 300 km. De eerste drie niveaus zijn voor publiek toegankelijk. De tocht door deze mijn (2 uur) voert je langs vele in zout uitgehouwen ruimtes en eveneens in zout uitgehouwen standbeelden. Halverwege op een diepte van zo'n 100 meter ligt een complete kerkzaal.

Op het moment dat we daar waren was hier net een huwelijksplechtigheid aan de gang dus mochten we de zaal alleen vanaf het zoutbalkon bekijken.
Op een diepte van 125 meter eindigt de tocht en met opluchting zien we dat we met een lift omhoog kunnen. Voordat we het weten worden we in een klein mijnwerkersliftje gepropt met 8 mensen op een halve vierkante meter en worden met grote snelheid ratelend door het donker weer omhoog gebracht. De zon is inmiddels gaan schijnen. 's Avonds speelt een gezellige blues-band op het terras en Remco dronk zijn Tyskie bier. Dit keer groen met een kaneelsmaak.

Zondag, eindelijk een dag rust,(grapje) nog even genieten van het weer boodschappen doen en plannen maken voor de volgende stop.

De volgende ochtend regenachtig, en zijn we met een natte tent vertrokken naar de plaats Cieplice, net onder Jelenia Gora in de provincie Dolnoslaskie. Hier kwamen we, geheel in strijd met ons kampeerreglement, op een "Nederlandse" camping (N50 51.939 E15 39.806), met duidelijk westers georiënteerde prijzen die niet per creditcard betaald konden worden. Achteraf was dit niet zo erg omdat we alleen 's avonds en 's nachts aanwezig waren.
Na het opzetten van de tent de boeken erbij gepakt, kaarten van de omgeving gekocht en plannen gemaakt voor de komende dagen.
De volgende ochtend brood gekocht in een kioskje aan de overkant van de weg en na het ontbijt zijn we vertrokken naar Szklarska Poreba waar de twee bekendste watervallen uit het gebied te bezichtigen waren.

De eerste was prachtig toegankelijk via een mooi geplaveide weg , slechts 400 meter van de parkeerplaats, de tweede was na een tocht van ca. 1,5 km alleen te bereiken via een schuin omhoog lopend keienpad. Daar hebben we ons tegoed gedaan aan het eten van het Pools nationaal gerecht, Bigos. Dit is een zoet-zure zuurkool met vlees en heerlijk gekruid.

Remco at een heerlijke goulash. Om de middag te vullen hebben we nog een cachegezocht op de Stog Iserski bij het plaatsje Swieradow Zdroj. Deze Stog is de hoogste berg (1104 meter) in het IJzergebergte, en je raadt het al de cache lag ongeveer 50 meter onder de top. Met een temperatuur van 29 graden is dat geen pretje, temeer omdat de wandelroute naar de top de kortste weg bleek te zijn. (dus steil omhoog). Na afloop hebben we heerlijk in een bergriviertje onze benen een tijdje af laten koelen.

Woensdag hebben we het toeristische plaatsje Karpacz (N5046.565 E15 45.206) bezocht, in dit plaatsje staat een oude, uit het Noorse plaatsje Vang overgebrachte, houten stafkerk, nu genaamd Wang-kerk. In deze werk worden wekelijks Poolse en Duitse evangelische diensten gehouden en buiten deze uren is voor een klein bedrag de kerk te bezichtigen.

Na de bezichtiging zijn we met een stoeltjeslift in 20 minuten naar een bergstation op de Kopa op 1377 meter getransporteerd om vandaar een mooie wandeling door de bergen te maken. Eenmaal boven aangekomen zakte bij Remco, nog moe van de vorige dag, de moed in de schoenen toen hij zag welke afstand hij nog zou moeten lopen. Na een tijdje genoten te hebben van het prachtige uitzicht zijn we vervolgens dan ook met onverrichte zaken teruggekeerd naar de camping.

Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan en daarom zijn we op onze laatste dag zonder Remco naar Szklarska Poreba (N50 49.157 E15 30.962) gegaan om een mooie wandeltocht door de bergen te maken. Met de stoeltjeslift naar een berghotel op deSzrenica op 1362 meter en weer genoten van het uitzicht. Het doel was om via een wandelroute de berg weer te verlaten, maar wetende dat er op een hemelsbrede afstand van 5km. op de bergrug een cache verstopt lag hebben we ons daar eerst maar eens aan gewaagd. De route voerde over het "Path of Friendship" een breed grenspad eigenlijk tussen Polen en Tsjechië.

Zo nu en dan liep je in Polen en dan weer een stuk in Tsjechië. De eerste drie kilometer van het berghotel naar de volgende top op 1509 meter hoogte was nog aangenaam, het tweede deel van de tocht ging over een duidelijk smaller pad, gemaakt van grote rotsblokken, en stelde ons uithoudingsvermogen behoorlijk op de proef. Bij de cacheplaats aangekomen volgens de GPS hebben we een dik uur lopen zoeken tussen de struiken en in holletjes maar niets gevonden. Later zou blijken dat ik er bovenop gestaan heb bij het uit stenen opgetrokken monument. Het was inmiddels halfvier, de lift was nog zo'n dikke 6 kilometer van ons verwijderd en zou de laatste toeristen om 4 uur omlaag brengen. We hoefden niet uit te rekenen dat we de 5,5km naar beneden ook te voet zouden moeten afleggen. Enfin, om halfacht waren we terug bij de camping en hebben ons te goed gedaan aan veel fris vocht en konden terugkijken op een prachtige 8 uur durende wandeling.
In de nacht voor ons vertrek begon het te onweren.

De volgende ochtend hebben we gelukkig tot 11 uur kunnen genieten van de zon, zodat we toch nog met een droge tent de terugreis konden aanvaarden.
Het weer in Duitsland was zo slecht dat we maar in één keer, zonder extra overnachting, naar huis zijn teruggereden via de route Gorlitz, Dresden, Leipzich, Magdenburg, Hannover en Osnabrück. Het risico van een natte tent hiermee uitsluitende. Om kwart voor tien 's avondswaren we weer thuis, alwaar we hartelijk door Bas, Lottie en Heleen werden verwelkomd.

Totaal hebben we 3521 km. gereden daarvan ca. 1500 km van en naar de Poolse grens.

31 za heenreis naar Lagow (N52 19.645 E15 17.621)
01 zo Zielona gora (N51 56.195 E15 30.874)
02 ma reisdag naar Katowice (N50 14.611 E19 02.939)
03 di bezichtiging Czestochowa Jasna Gora (N50 48.742 E19 05.835)
04 wo Wandeling Raciborz (N50 03.719 E18 15.364)
05 do bezichtiging Oswiecim Auschwitz-birkenau (N50 01.631 E19 11.941)
06 vr bezichtiging Krakow (N50 03.027 E19 56.643)
07 za bezichtiging Wieliczka zoutmijn (N49 59.281 E20 02.989)
08 zo rustdag
09 ma reisdag naar Cieplice (N50 51.939 E15 39.806)
10 di bezichtiging Szklarska Poreba 2 watervallen en Swieradow Zdroj Stog Iserski
11 wo bezichtiging Wangkerk Karpacz (N5046.565 E15 45.206)
12 do wandeltocht Szklarska Poreba (N50 49.157 E15 30.962)
13 vr terugreis naar huis

Arcen

17 - 24 september	Klein Vink vakantiepark Arcen (L)

Alweer een korte vakantie speciaal voor en met Remco, die dit keer z'n grootste karper (20 pond) gevangen heeft. Wij hebben tussen de buien weer lekker gewandeld (geocaching) en een uitstapje gemaakt naar "Mondo Verde" (=groene wereld), in Landgraaf. Dit is zeker een aanrader en we gaan nog een keer terug als het echt mooi weer is.